W wieku kilkunastu lat nie każdy facet jest specjalistą od biżuterii. Gdy wpadnie do głowy pomysł o kupnie pierścionka, pojawiają się problemy, o których dziś sobie porozmawiamy.
Kiedy kupowałem pierwszy w swoim życiu pierścionek dla dziewczyny, byłem młodym, głupim i zauroczonym osiemnastolatkiem. Może miałem wtedy dziewiętnaście lat, nieistotne. Chodziłem wówczas z przepiękną dziewczyną, której pozazdrościł mi niejeden kolega i sąsiedzi. Dziewczyna z dobrego domu, licealistka, ułożona, więc wpadłem na pomysł, żeby kupić jej na Walentynki pierścionek. Każdy w tym wieku błądzi i spuszczam zasłonkę milczenia nad własnym zachowaniem.
Rozbiłem świnkę-skarbonkę i poszedłem do jubilera. Na miejscu okazało się, że diamenty są poza moim zasięgiem, nawet jeśli przypominają ziarenka piasku. Ponieważ lubiliśmy oboje kolor niebieski, wybór padł na pierścionek z szafirem. Tradycyjne złoto, ładny szafir, zrujnowały mój budżet, lecz zanim to nastąpiło, niezwykle miła pani zapytała o rozmiar. Wtedy właśnie dowiedziałem się, jak ważny jest rozmiar pierścionka. Mówiąc po naszemu, jest to średnica pierścienia, który musi wejść na palec i z niego nie spaść. Nie można zapomnieć o sprawdzeniu rozmiaru, jaki nosi nasza wybranka, bo może dojść do głupiej sytuacji.
Wyobraźmy sobie romantyczny nastrój, zapalone podgrzewacze, ulubione radio w tle, trociczki na biurku, sami na kanapie, a dziewczyna nie potrafi założyć go na palec. Lub, co gorsza, jest zbyt duży. W moim przypadku wykorzystałem resztki szczęścia i wybrałem rozmiar „na oko”, ale nie polecam tego nikomu. Zbyt duży rozmiar nasza ukochana może zinterpretować opacznie i pomyśli, że tak ją odbierasz, jakby była za gruba. Dla nastolatki to prawdziwa trauma, może się zamknąć w sobie i co gorsza, głodzić, aby zrzucić nadmiarowe kilogramy. Z drugiej strony, zbyt wąski pierścionek może wprawić w zakłopotanie, ponieważ „ma za grube palce” i efekt może być podobny. Sam widzisz, jakie zagrożenia płyną z pochopnej decyzji?
Jak dobrać rozmiar?
Najprościej zapytać.
Jeśli masz gadane, pytanie o rozmiar pierścionka wpleciesz w rozmowę tak zręcznie, że dziewczyna raczej tego nie zauważy. Tu ważna uwaga – kobiety od urodzenia mają wyczulony słuch na określone słowa i zwroty, tak więc ze słowem pierścionek należy uważać. Można też zapytać siostry (jej, nie swojej) lub bliskiej koleżanki, jeśli jest godna zaufania. Chociaż i tu istnieje duże prawdopodobieństwo, że to dotrze do dziewczyny i cała niespodzianka zmieni się w rozczarowanie.
Można zmierzyć.
Zdarzają się chwile, że masz dostęp do jej biżuterii, leżących obrączek, więc można zmierzyć średnicę lub przymierzyć. Znów ważna uwaga: przymierzając pierścionek nie zakładaj go do końca. Młody chłopak ma nerwowość i popełnianie gaf wpisane w okres dojrzewania, więc jeśli wsuniesz go na palec, prawdopodobnie już go nie zdejmiesz.
To, co dziewczyna nosi na palcach, można przymierzyć w trakcie luźnej rozmowy, na przykład o tym, jak delikatne ma dłonie i coś fajnego nosi na palcu. Z przymierzaniem pierścionka zawsze trzeba uważać. Zawsze łatwiej wchodzi, niż się go zdejmuje.
Metoda „na oko”.
Najczęściej stosowana wśród niedoświadczonych zakochanych. Po wielu spacerach, podczas których trzymacie się za ręce, można oszacować rozmiar i trafić ten odpowiedni. Trzeba mieć trochę szczęścia i dobre oko, ale jest to całkiem możliwe.
Złoto czy srebro?
W zależności od budżetu, możemy zdecydować się na srebro lub złoto. Srebrne pierścionki są tańsze i bardziej popularne. Srebrny pierścionek z cyrkonią lub małym kolorowym oczkiem spokojnie można nabyć za 100zł. Złoto jest drogie i nie każda kobieta lubi żółtą ozdobę na palcu, zwłaszcza jeśli jest przyzwyczajona do noszenia srebra. Złoty pierścionek może wydać się bardziej zobowiązującym prezentem i o tym warto także pamiętać. Jeśli nie planujemy małżeństwa i trójki dzieci, nie warto decydować się na drogi złoty pierścionek, który może być odebrany jako symbol, zapowiedź czegoś poważniejszego.
W wieku kilkunastu lat patrzymy zupełnie inaczej na życie. Półroczny związek może sprawiać wrażenie poważnego, ale to tak naprawdę krótki staż. Z perspektywy młodego chłopaka, decyzja o kupnie biżuterii może wydawać się dobrym pomysłem. Nagromadzenie chemii w głowie nie pozwala trzeźwo ocenić sytuacji, więc często decyzje takie są chybione. Jeśli wpadł Ci do głowy podobny pomysł, prześpij się z nim kilka nocy. Rozważ, czy uczucia, które czujesz są na tyle dojrzałe, aby wziąć na siebie pewną odpowiedzialność. Czy zaangażowanie z obu stron jest podobne? Może lepiej sprezentować ładną bransoletkę lub kolczyki? Skoro to TEN związek, macie całe życie przed sobą, a zaręczyny to tylko kwestia czasu, w którym dojrzejesz i nabierzesz pewności.
Mój prezent sprzed kilkunastu lat wprawił w zdumienie i zakłopotanie rodziców dziewczyny, zaszokował wielu znajomych, ponieważ interpretacja była jednoznaczna. A ja tylko chciałem zabłysnąć „dorosłym” prezentem. Dodam, że chodziliśmy ze sobą jeszcze przez kilka miesięcy, a swoją żonę poznałem kilka lat później.